En 1916 xorden na Coruña as Irmandades da Fala. O seu obxectivo é a defensa do idioma galego para recuperar a cultura.
Na poesía no inicio do século XX non supuxo un cambio no panorama
literario galego senón que continuaron as liñas iniciadas no
Rexurdimento.
O primeiro que marca timidamente o comezo de novos camiños é Antonio Noriega Varela,
o máis destacado representante dunha xeración de transición: por unha
parte acepta o popularismo, o costumismo e o sentido cívico dos
predecesores, pero por outra podemos ver nel certos influxos do
modernismo e da literatura portuguesa.
Escribiu unha soa obra ampliada durante toda a súa vida: en 1904 o título é Montañesas; desde 1920, denominarase Do ermo.
Pero o poeta máis destacado da época é Ramón Cabanillas (1876-1959): O Poeta da Raza. Recolle a inquedanza de Rosalía, o celtismo de Pondal e a protesta de Curros introducindo elementos renovadores modernistas.
_________________________________________________________________________________
__________________________________________________________________